Weltschmerz

Weltschmerz

den 20. ging Lenz durchs Gebirg


de twintigste liep Lenz door de bergen

de toppen, hoge bergflanken bedekt met sneeuw

de dalen beneden grijze steen, flanken, rotsen, dennen

alles nat, doornat

het water ruist van de rotsen en springt de weg over, schichtig

dennentakken hangen zwaar neer in de vochtige lucht

aan de hemel drijven grauwe grijze wolken

alles zit zo dicht, zo toe

de nevel strijkt zwaar en nat door de struiken, traag, plomp


onverschillig loopt hij verder, toe, gesloten, er ligt hem niets in de weg

dan omhoog, dan omlaag

aan hem is niets gelegen

vermoeidheid kent hij niet

alleen vindt hij het soms onaangenaam dat hij niet op zijn kop kan lopen


Zonder twijfel is eenzaamheid een verborgen kwaal van onze tijd. Maar tegelijkertijd verhult ze iets dat nog verborgener is:

 


Het verlangen naar eenzaamheid.



Het zich terugtrekken en daarmee revolteren tegen de bestaande orde en de druk van de maatschappij is van alle tijden.

 

Al hoeft Weltschmerz zeker niet altijd een negatieve connotatie te hebben.


De ‘onvrede’ met de wereld of hoe het er in de wereld aan toe gaat, kan zich ook op een positieve manier uiten. Romantische zielen kunnen zich net verlicht voelen door de ‘zwaarte’ van een zekere melancholie.

In onze hectische tijd  is het geen wonder dat mensen, hunkerend naar het 'authentieke', de natuur gaan opzoeken.


Dit is één van de redenen waarom Büchners’ novelle Lenz een inspiratiebron is voor onze voorstelling Weltschmerz.

We willen de sfeer ervan  op scène zetten en we laten ons verhaal vertellen door personages uit de novelle:


Lenz, Oberlin en de Vrouw / het Kind.



Ondanks de beladen thematiek is onze voorstelling helder en toegankelijk, fris en oorspronkelijk.

De schijnbaar complexe inhoud leidt niet per se tot een moeilijke voorstelling.

De teksten en de zegging zijn concreet, direct, soms poëtisch.

De beweging en dans zijn aards.

De (film)beelden, de choreografieën ademen lichtheid.



                                                                                                                                           seizoen                                                                                                                                             


2019 – 2020


theater dans voorstelling


naar Lenz van Georg Büchner


speelperiode 30 september – 2 november 2019


Niet de bestemming is het doel maar wel de weg er naar toe


met en van


Joren Seldeslachts

Maarten Goffin

Tine Roggeman

Marie Deketelaere

Piet Meersschaut

Dirk De Keyzer


© Copyright. All Rights Reserved.