Medea

    Medea  september - november 2020    


" Rechtvaardigheid bestaat niet in de ogen van de meeste mensen. Ze gaan niet wachten tot ze uw ware aard kennen. Ook al hebt ge ze niets misdaan, één blik en ze haten. En een vreemdeling moet wel extra goed z’n best doen. Dat is zo, overal, altijd geweest. Ook nu.

Ik ken mijn plaats maar dit had ik niet zien aankomen. ’t Haalt me onderuit, breekt m’n hart. Er is geen plezier meer aan het leven vrienden, de beker van alle leven ligt verbrijzeld in mijn handen. Ik wil sterven. Hij. Jason, was mijn alles en dat wist hij. De man waarvan ik zo heb gehouden, blijkt de meest weerzinwekkende van alle mensen te zijn."



Medea

Euripides is de man/auteur van de passies en ook de eerste Griek sinds Homeros die zich interesseerde voor de (onderdrukking van de) vrouw. Alleen al de titels van Euripides' stukken wijzen op het belang van de vrouwelijke personages: acht stukken hebben de naam van de vrouw die de hoofdrol speelt, vier de naam van het Koor van vrouwen.


Medea (of Medeia in het Grieks) wordt na vierentwintig eeuwen nog jaarlijks opgevoerd, het is het echtscheidingsdrama in zijn extreme vorm. Waarbij de vrouw, om de man die haar verlaat te straffen, de kinderen vermoordt van wie zij houdt.


Grootsheid, zwakheid, miserie, kracht, lafheid... alles leeft in Euripides' personages. De rol van man en vrouw in zijn tragedies is evenwaardig en waar hun paden kruisen, zorgt dat zo goed als altijd voor intens gedonder.

Euripides is een wegbereider van het psychologisch theater en zijn Medea verenigt al zijn kwaliteiten als tragedieschrijver.


Stilistisch gezien toont Euripides zich in deze tragedie als een meester van de vooruitwijzing. Nog voor het stuk goed en wel begonnen is, weet je al hoe het (slecht) gaat aflopen. Elke zin uit de openingsmonoloog van de Min verwijst naar het tragische einde.



Medea            

Ik dood mijn kinderen. Ik kan niet anders. Ik kan niet twijfelen of ik lever ze over aan harde vijandige handen die sowieso zullen moorden. Sterven moeten ze hoe dan ook en daarom zal ik, ik die hen het leven heb gegeven, hen dat ook ontnemen. Ze zijn van mij en niemand neemt ze mij af. Pas als ik een slachthuis heb gemaakt van Jasons’ huis, een dag die over hem zal vallen als de zwartste nacht, vlucht ik weg uit Korinthe. Als een moordenares die wegijlt van het bloed van haar bloedeigen kinderen. En ja, ik zal al die gruwel dragen want de spot en de hoon van zij die ons haten, die verdraag ik niet.


Min 

Is dat alles Medea? Is het er nu allemaal uit? Want omdat ik u graag zie en omdat ik het opneem voor de menselijkheid zeg ik u één ding: Doe dat niet!


Medea 

Ik kan niet anders. Gij hebt makkelijk spreken. Gij zijt niet behandeld zoals ik dat ben.


Min 

Maar Medea – uw eigen kinderen ombrengen!


Medea   

Toch wel als ik Jason zo kan treffen.


Min  

En uw eigen hart vergiftigen? Een leven lang ongelukkig zijn?


Medea 

Zij zijn het pad van de haat ingeslagen, ik zal het volgen tot waar het eindigt. Want bij Hekate, godin van de maan die mij altijd heeft bijgestaan, niemand, maar dan ook niemand doorsteekt Medea’s ziel om daarna met haar te spotten. Van één zaak ben ik zeker: Ze gaan er spijt van krijgen, spijt van dit huwelijk, spijt dat ze samen zijn, spijt dat ze me het land uit zetten.

Euripides vraagt ons niet medelijden te hebben met Medea maar haar te begrijpen.

Te begrijpen dat er zulke zaken, mensen bestaan. Dat er echte Medea's en Jasons zijn.

Hoewel de rede onze gids moet zijn, zijn er dingen in het menselijk bestaan die niet redelijk te vatten zijn.

Medea    


   

met 


Joren Seldeslachts als Jason

Astrid Annicaert als Medea

Jonas Van Thielen als Kreon

Reinhilde Van Driel als de Min



Dirk De Keyzer tekst, regie en scenografie






Medea / een trotse en krachtige vrouw, gelukkig getrouwd met Jason. Wanneer ze door haar man wordt bedrogen, besluit ze wraak te nemen.


Jason / de man van Medea, die overspel pleegt.

Hij is niet kwaad op haar (beweert hij), want hij wil het beste voor haar en voor hun kinderen (zegt hij). Hij wil ook een goede verstandhouding bewaren met Medea (huichelt hij).


Kreon / koning van Korinte en vader van de nieuwe vrouw van Jason. Hij vreest voor zijn eigen leven en dat van zijn dochter en wil daarom Medea en haar kinderen verbannen.


Min / de verzorgster en toeverlaat van Medea en haar kinderen. Ze heeft altijd het beste met hen voor.

Koor


" Hoe kan een land, een volk, dat al eeuwen in voorspoed leeft, opgegroeid op heilige grond, gespaard van oorlog, een volk dat zich voedt met kennis, dat altijd met vederlichte pas onder die altijd louterend blauwe hemel loopt, waar samenhorigheid als korenbloemen groeit in de velden van gouden graan en waar het streven naar liefde naast kennis tot levenskunst wordt verheven, hoe zal dat land, dat volk dat vrienden immer met open armen ontvangt, hoe kan dat u op zijn gezegende grond verdragen?

U, kinderdoder, wiens aanwezigheid walging opwekt.


Probeer u voor te stellen wat ge van plan zijt Medea, wat het is als ge uw kind doorsteekt. Ziet ge hoe dat lijfje zich opent, ziet ge hoe diep die bloedende wonde, dat gat in uw kind?

Dat is wat gij hebt aangericht. Dat is het.

Voor u kniel ik, ik smeek u, bid u, slachtoffer uw kinderen niet! Is uw hart van ijs?

Hoe gaat ge uzelf zo ver brengen om zo’n gruwel te begaan? Zomaar?

En als het zover is en ge kijkt naar hen -hetzelfde moment waarop ge uzelf ziet als moordenares- hoe gaat ge dat dan doen? Als uw zoontjes zich aan u vastklampen en u smeken hen geen pijn te doen.

Gaat hun kinderbloed dan aan uw handen kleven?

Uw hart gaat smelten Medea en ge gaat beseffen dat ge het niet kunt. "

© Copyright. All Rights Reserved.